Zondag 8 juli 2018


De klok heeft net half acht geslagen wanneer we de kinderen wekken.  Ik wurm mij door een massa van huppelende jongens om ook de anderen te wekken. Het is echt een verhaal van elke dag. De jongens van het derde leerjaar hebben de meeste moeite om wakker te worden. Zij zullen na het kamp een paar dagen rust moeten inhalen, denk ik.  Ook de mails worden uitgedeeld.  Eén leerling zegt: “mijn mama moet wel dood zijn, want ik krijg geen mail.” Zo’n vaart loopt het wel niet (en later op de dag kreeg ook zij een mailtje! Mysterie opgelost.)

Na (verplicht) douchen en opruimen, wat we dit jaar echt wel moeten doen, is het weer tijd voor het ontbijt.  Ik heb bijna geen stem meer, tot groot jolijt van vele anderen, dus kies ik voor brood met zaden. Je weet nooit dat er wat zangzaad tussen zit.  Een weekje kamp met deze Barthelianen leert je ook helemaal omgaan met hun slang taal.  Zo eiste ik vanmorgen een plekje op bij het zesde door te zeggen: “mijn plaats, shotgun”. Pas op dat is nog maar het begin. Ze kunnen je dan nog overtroeven met ‘shotgun atoombom’ en meer van dat.  Maar de kids waren zodanig onder de indruk dat ik hun taaltje hanteerde dat ik prompt de plaats aangeboden kreeg. Wij kunnen ze dus ook verrassen.  Oh ja, ‘the dab’ mag je niet meer doen. Dat is voorbij.  Beter is nu om ‘psych’ te zeggen. Dat mocht ik zelf ook bijleren.

De bus bracht ons twintig minuutjes hoger op naar Zauchensee, een beroemd skioord. Aan het meer start ook de wandeling ‘Het maanpad’. Deze wandeling leidt haar bezoeker tot 7 stations waar je telkens iets kan leren over de maan. Van kruiden over de invloed van de maanstand op je gezondheid, over het ontstaan van dag en nacht of over eb en vloed… we leerden het allemaal op deze trip. Vooral de interactiviteit met de kinderen is leuk.  Een eenvoudige draaimolen legt het principe uit van dag en nacht, maar even later wordt ook eb en vloed aan de hand van deze draaimolen uitgelegd.  Zelfs onze derdeklassers weten nu wat middelpuntvliedende kracht is! Bij de stand met water hield ik alleen nog de aandacht van Felix en Bavo.  De anderen waren in een mum van tijd aan het spelen met het water.  Het energiehuis in maanhout (= zuiver, onbewerkt en onbehandeld hout) bracht rust, ook bij onze kids.  Bij de speeltuin hadden we het einde van de wandeling en was het wachten op de andere groepen.


Met de stoeltjeslift ging het naar de Gamskögelhutte. Geen angsthazen meer, of toch, hier en daar een klein traantje. We hadden al een eerste buitje moeten verwerken, maar het viel al bij al mee.  We hadden ook weer topgeluk. Toevallig vandaag is er aan de hut een kinderdag. En net daarom mochten alle kinderen gratis met de lift. Met de begeleiders moesten we dan wel de volle pot betalen, maar dit was toch een hele besparing op ons budget.  Bovendien waren er bovenaan tal van extra activiteiten, met een gratis spaarkaart, waarmee de kinderen iets konden verdienen. En oh ja, waarom niet, er waren ook gratis ijsjes en suikerspinnen.  Dat zie ik toch niet snel bij ons gebeuren. Het vijfde leerjaar adopteerde voor de gelegenheid Alphonse de naaktslak.  Deze slak, die haar morgen wellicht heel rustig had voorgesteld, had onmiddellijk heel wat vriendjes. Het adoptiebureau ‘Stan’ zorgde voor tantes, dochters, broers, zussen, nonkels, … Nele vond het zo super dat ze het onmiddellijk aan ons vertelde.

In het zesde is het de tijd van de knipperlichtrelaties.  Nogal vaak aan en al even snel weer uit.  Eén Bartheliaan hield zich erbuiten maar wist mij vandaag toch te vertellen, in ’t stille weg, dat hij een vriendinnetje heeft. Ik hoorde de naam, maar ik kan dat hier uiteraard niet vertellen.  Nogal een geluk dat jullie niet curieus zijn.

Het weer wist niet goed wat het zou doen: eens scheen de zon, eens druppelde de regen… regenjassen gingen aan en weer uit. Twijfel maakte zich meester van ons denken. Uiteindelijk hakten we de knoop door. Een wandeling, een kuitenbijter, in de gietende regen, zagen wij niet zitten.  En de lift was gratis voor de kinderen. We verwittigden de chauffeur en keerden snel terug, zonder te wandelen.  Maar zwemmen zat er dus ook niet in. Hopelijk is het morgen beter weer en kunnen ze toch nog eens in het water duiken.  Want dat is nu nog maar één keer gebeurd van de vier keer dat we het hadden voorzien.


De kinderen waren ook wel best tevreden. Ze konden zich rustig klaarmaken voor de fuif vanavond.  Anderen waren heel content dat ze vandaag toch nog eens konden voetballen.  Het spinnenweb is intussen ook razend populair. Sommige kinderen klauteren als volleerde aapjes, zelfs eerder langs de draagconstructie dan langs de touwen.

Het avondmaal, kip en rijst werd enorm goed gesmaakt. Ze bleven maar aanschuiven.  Daarna was het nog even rust tot iedereen naar de kelder mocht om te fuiven met DJ Foeke. Sommigen verlieten de dansvloer om hun bed op te zoeken, maar de meesten bleven tot het einde losgaan op de muziek van de dj.

De klassen drie en vier mochten onmiddellijk gaan slapen. Voor vijf en zes was er nog de dagsluiter. Een speciale editie want ze mochten vertellen wat ze zullen onthouden van het kamp.  Vooral de ijsgrotten werden genoemd als topactiviteit. Blij dat we dat toch konden doen.  Maar het was vooral fijn te horen hoe de meeste kinderen hun dankbaarheid hebben geuit, jegens de groep op kamp, maar vooral ook, de zesdeklassers dan, voor hun schoolloopbaan in Barthel.  Het raakt mij echt, te horen uit de mond van de kinderen dat ons project werkt. Eens te meer geloof ik in onze schoolfamilie. Er kwam wat emotie aan te pas, maar we hebben de avond mooi afgerond.

Morgen spelen we nog een spel en beginnen dan op te ruimen.  Morgenochtend druk ik voor één keer nog de mails af, maar daarna gaat de stekker eruit. U hoeft dus na 07.30 uur geen mails meer te sturen. Ze zullen niet meer afgedrukt worden.  Voor wie dat wel van plan was, wordt dat nu misschien wat nachtwerk.

Een verslag zal je wel nog krijgen… Dinsdagmorgen vertrekken we om 04.00 uur. Als we wat geluk hebben en we respecteren de reis- en rusttijden, dan komen we om 19.00 uur aan in Rekkem. De kinderen zullen nog geen avondmaal hebben gehad. Mocht het anders uitdraaien, dan houden we jullie op de hoogte via de facebookpagina.  Men zegge het voort! Mocht u niet over facebook beschikken, vraag dan een andere ouder om je op de hoogte te houden. De lijst van deelnemers staat in het boekje.

Voila… dat zal het dan zijn voor vandaag.  Misschien raak ik ook wel eens wat vroeger in bed. Tevreden, omdat het tot nu toe prima is verlopen, en al een beetje spijtig dat het er bijna op zit.

Lieve volgers thuis… slaap lekker en graag tot morgen!

Met Bartheliaanse groeten,

 

Meester Tom.

 


© 2018 Gemeentelijke Basisschool Barthel. Alle rechten voorbehouden.