Maandag 9 juli 2018


Maandag 9 juli 2018

Het zit er weeral op… onze laatste kampdag ter plaatse is achter de rug. Als ik hier om half tien zit te typen, liggen de kinderen al in bed. Straks om 03.30 uur worden ze gewekt en om 04.00 uur verwachten we iedereen op de bus. We hebben ze al goed ingeprent dat we ons strikt aan de reis- en rusttijden willen houden. Zo zijn we op tijd thuis.  Ik maan Eric aan dat hij mij moet laten tikken of dat ik om drie uur nog bezig zal zijn. Hij antwoordde heel droogjes: “Awel, dan kan je direct op de bus stappen hé.” Toffe collega!

Enfin, onze laatste dag dus: deze morgen waren er al heel wat kinderen klaar voor de muziek werd gestart. Ze startten plichtbewust met het maken van hun valiezen. Wat zijn ze top, die kinderen van ons. Na het ontbijt was het tijd voor een spel.


Naar jarenlange traditie speelden we ‘Strijd om Europa’ (aka Strijd om de continenten). In vier ploegen speelden de kinderen tegen elkaar. Het doel was om een zo strategisch en breed mogelijk terrein in Europa te veroveren. Groen, met Shanys en Sem ging er helemaal voor. Zwart liet lang op zich wachten maar wist zich mooi te settelen in het noorden... Rood bleef helemaal centraal en leek lang de sterkste ploeg. Blauw zat zowat overal en had heel wat terrein, maar had weinig te betekenen.  De jury, ik zelf, oordeelde dan ook als volgt. Rode lantaarn was team blauw, een standvastige derde plaats voor team zwart. Team rood moest nipt de duimen leggen voor team groen. Groen werd kampioen.


Na het spel moesten we snel verzamelen om te voet naar Eben te wandelen. Het duurde langer dan normaal. Gelukkig was het niet ver stappen. In goed drie kwartier waren we ter plaatse. Onderweg deden we wel een beetje zot.  Je voelde een algemene tevredenheid. Het kamp was echt wel goed!  Dat voelen ook de kinderen.

We kozen voor een leuk plekje rond het meer met schaduw. Iedereen begon met picknicken. In een mum van tijd was iedereen ook klaar om het frisse water (21°C) in te duiken.  Hugo en Victor vergezelden hen.  Dertig seconden duurde dat. Daarna mochten we ze al terugroepen om betere afspraken te maken.  Het werd een echte, rustige vakantienamiddag: even in het water, even zonnen, even babbelen met de vrienden, een ijsje van uit de traktaatpot en een snoepje uit dezelfde pot.

Na een namiddag zwemmen hadden we slechts één zwembroek over en mijn sjaaltje was op miraculeuze wijze verdwenen. Het was chauffeur Patrick die ons deze keer terugbracht. Zo kan Guy ook later deze week voor een andere groep rijden.


Eens terug op de kampplaats was het alle hens aan dek.  Iedereen moest douchen en zich omkleden in de tenue voor morgen.  Met korte of lange broek of rokje. Daarna werd er vlijtig ingepakt. Bij de meesten ging dat al heel goed, bij andere lukte het met hulp, bij nog anderen waren we blij dat de valies nog dicht ging.  U zal het morgen wel werken tot welke categorie uw kleine spruit behoorde.  Wie klaar was hielp met het materiaal van de school en wonderwel, nog voor het avondeten was de bus geladen.

Het was toen tijd voor de formele groepsfoto. Julia mocht enkele Kampshirts, -sjaaltjes, petten en een fles wijn in ontvangst nemen.  Ook chauffeur Guy werd op gepaste wijze in de bloemetjes gezet.  Mijn sjaaltje kwam ook terug boven water op al even miraculeuze wijze. Oh ja, ik sta op mijn pantoffels op de groepsfoto.  Alleen maar een teken dat ik hier toch redelijk op mijn gemak ben. En mijn congé nadert ook hé!

Op het menu vanavond stond er lasagne. Daarna mochten ze nog even rustig buiten spelen. Jawel, zonder voetbal.  We stelden ook vast, na het laden van de bus, dat één van onze Barthelianen zonder onderbroek het kamp zal afsluiten.  Weer iets om morgenavond te ontdekken.

Een aantal verloren voorwerpen, plaatsten we al op facebook.  Geef gerust een seintje als je iets herkent.

Morgen, zoals gezegd, houden we jullie op de hoogte via onze facebookpagina.  Men zegge het voort. Het heeft geen zin om naar mij te sms’en. U kunt het volgen online. In de laatste etappe krijgen de kinderen een envelop met het overschot van hun zakgeld, een korting van 15 EUR via de wijnverkoop en hun papieren. Ook de strips en de medicatie wordt terug uitgedeeld.  Bij onze aankomst in Rekkem, vragen we om ook wat te helpen met het materiaal van de school. Een aantal ouders moeten we nog aanspreken. Als dat morgen niet lukt, zullen we ze in de komende dagen contacteren.

Dit was dan meteen ook het laatste verslag vanuit Oostenrijk.  We duimen voor een veilige terugreis.

Alvast bedankt voor het vertrouwen in onze organisatie.

 

U heel genegen,

 

Meester Tom.


© 2018 Gemeentelijke Basisschool Barthel. Alle rechten voorbehouden.