Dag 2 - Hoogteparcours

Het was best wel vroeg voor enkelen toen we hen deze morgen om 07.15 uur gingen wekken. Blijkbaar is er nog heel wat afgelachen gisterenavond, maar zonder andere slaapzalen te storen. Maar goed... een kermis is een geseling waard.

De kinderen hebben ruimschoots de tijd om te douchen maar zijn daar niet allemaal tuk op. Wij proberen in de gaten te houden wie zich niet doucht. Deodouche daarentegen is helemaal in trek bij het zesde leerjaar.  Ze verstuiven er zoveel dat die van het vijfde aan de alarmbel trekken.

Omstreeks 9 uur vertrokken we te voet, terug over de apenbrug, naar het hoogteparcours.  Monitor Bart legde uit wat er ons te doen stond.  Monitor Tom kwam hem ondersteunen. Even later waren onze jongens en meisjes in het juiste tenue en zochten ze onversaagd de hoogte op.  Sommigen wel met een piepklein hartje.  Eén Bartheliaan liet deze beker aan hem voorbijgaan.  Maar andere overwonnen wel een schrik.  Ryan, Ophélie, Matteo, Kendrew, Levi, ... een dikke proficiat met jullie puike prestatie. Ook meester Geert mocht klimmen terwijl Tommy, meester Foeke en meester Tom dat (om nog onduidelijke reden) niet mochten doen.

Dat stelde ons echter in staat om vele kiekjes te trekken (en misschien later ook een filmpje te monteren. Rube klom de hele tijd met een 360°-camera. Misschien dat je ooit ook zijn parcours kunt bekijken.

Straks passeren hier de profrenners en daarna gaan we leren overleven in de wildernis.

Het weer is trouwens fantastisch!  En het plezier insgelijks!



Dag 2 - Wildcraft

Na het lekkere stoofvlees met frietjes, was het even wachten op de passage van de Waalse Pijl. De dames hadden we al zien voorbij komen. Volgens Linus zouden de renners voorbijrijden om kwart voor twee.  We stonden klaar, maar de caravan was niet in de verste verte te bespeuren. Tommy zocht koortsachtig op zijn smartphone naar een stand van zaken en was ervan overtuigd dat ze nog moesten voorbijrijden. Intussen sloten ook Lauwe en Poperinge aan, maar van renners was geen sprake. 

Een poos later moesten we het wachten staken. Onze gidsen waren al een tijdje aan het wachten en het leek ons beter om onze activiteiten verder te zetten. We moeten wel nog eens uitzoeken waar het fout liep.

De gidsen Léo en Gérard, beiden uit die andere kant van Vlaanderen, namen ons op sleeptouw richting het bos.  De kinderen werden in kampen gedeeld en moesten hun eigen hut bouwen, een leus bedenken en een toneeltje in mekaar flansen. 

Bij het vijfde leerjaar mocht ik jury zijn.  De hutten waren stevig gebouwd.  Groot en bijna geen waterdoorlatend.  Het beste wat ik gezien heb deze namiddag. Het zesde werd wel nat in hun hutje, maar de creativiteit van hun toneeltjes overtrof dan weer dat van het vijfde leerjaar.  Ze zijn mekaar waard dus. 

Daarna leerden de gidsen nog waar je vuur kunt vinden (L5) of volgens welk principe je vuur kan maken. (vuurdriehoek, L6).  De kinderen waren heel geboeid. Zeker al toen ze zelf vuur mochten maken.  Een marshmallow op het kampvuur was de afsluiter van een heel boeiende namiddag.

De kleren waren deze keer wel vuil, maar ze hebben zich zo geamuseerd.  Topactiviteit.



Dag 2 - kaartjes schrijven, spellenavond, reflectorentocht

Het laatste avontuur van de dag moest in het donker gebeuren. Dus namen we eerst de tijd om kaartjes te schrijven en een aantal spelletjes te spelen.  We stelden enkele zinnetjes voor: "het eten is superlekker"; "de meesters vallen reuze mee"; "Tommy doet het heel goed"; ... U zal het wel lezen... ze zijn al de bus op.

Tijdens de spelletjes werd iedereen ook een volgende stap naar het ridderschap toegekend. Indien alles goed gaat, worden ze morgenavond tot ridder in de orde der Barthelianen geslagen. Spannend.

Spannend was het ook toen we in het donker en de eerste regen het bos onveilig gingen maken. Al was dat bos meer onveilig dan wijzelf.  Het was er glad en je moest goed uit je doppen kijken.  Witte reflectoren gaven aan waar een prentje zat, rode reflectoren het einde van het zoekgebied.

Een half uur lang werd druk gezocht en hier en daar gleed al eens iemand uit.  Abderrahman moesten we zelf even verzorgen, maar dat viel allemaal goed mee.  'Viel' is hier wel de correcte term.

Het waren uiteindelijk Léonard en Justin die met de eer gingen lopen. Zij hadden het eerst geraden dat de 'ezel' de fopper was. Thomas en Matteo volgende hen op en waren de winnaars van het zesde.

Vandaag was het buitenspeeldag. Wel dat hebben deze jongens en meisjes zeker zo beleefd!

Iedereen heeft zich vandaag rot geamuseerd, dus eigenlijk zijn ze wel allemaal winnaars! Met die gedachte zitten ze nu in bed en we hebben ze gevraagd om toch enkele uren te slapen. Kwestie van morgen het programma aan te kunnen.

Lieve mensen thuis... het is hier kei plezant en vier dagen zal te kort zijn.  Maar goed!

Slaap lekker en tot morgen!

Meester Tom.



© 2018 Gemeentelijke Basisschool Barthel. Alle rechten voorbehouden.